18 Ocak 2009 Pazar

Konuşulmayacak acılar ve üzüntüler yüzünden yaralandın.
Birbirimizin çıkması imkansız lekelerini taşıyalım.
Yaşamaktan vazgeçme!
Elini tuttum.
Eninde sonunda bir gün, onları kaybedecek miyim?
Seni ve solup giden gülümsemeni korumak istiyorum, bu yüzden...
Yankılanan ses, beni susmaya davet etse de...
Ortalığı toz duman eden rüzgarlar bana söylese de...
Seni bulacağım!
Konuşulmayacak acılar ve üzüntüler yüzünden yaralandın, ama...
"İnsanlardan nefret ediyorum." ya da "Gülemem." gibi şeyler söyleme.
Görülmeyen gelecekte olan her şeyin bir manası vardır,
Bu yüzden şimdilik olduğun gibi kal, farkına varacağın bir zamanın geleceğini biliyorum.
Sen ve ben, ikimiz konuştuk.
Birgün birbirimizi anlayacağız.

Hiç yorum yok: